تا میتوانیم، حرمت ولایت فقیه را بشکنیم!
ترسِ تو، ترسِ من است
وحشتات وحشت من، جرعتات جرعت من
ترس من، ترس تو است و الا آخر!
پس به یکدیگر شجاعت بدهیم به همان اندازه که داریم
/ رند: یه موقع بیشتر از اون چیزی که دارید، ندیدا!! /
ای کسانی که به خاطر بدتر نشدن اوضاع، از سر احساس ناچاری و بیقدرتی، به خاطر یکدست یا یکصدا نشدن مجلس و احتمالن یا حتمن؟! بهخاطر داشتن سخنگو، به اصلاحطلبانی که همشون زورشان را زدند تا به ولایت فقیه ثابت کنند که به ادامهی قدرت او پایبندند، و حکومت بیآزارترین و توبهکارترینشان را پذیرفت، رای دادید!
و ای کسانی که در رایگیری شرکت نکردید!
مملکت به بنبست رسیده است! سیاست به بنبست رسیده است! و دیوار انتهای این بنبست، همان خط قرمزیست که احتمالن خودمان را برای عبور از آن زیادی ترساندهایم، همان ابراز پایبندی به قانون اساسیست، همان پذیرش قدرت ولایت فقیه است، همان عدم مخالفت با حکومت ولایت فقیه است.
اما خیلی از ما توانائی ِ عبور از این خط قرمز را داریم و آنها هم که ندارند، هیچ چارهای جز بدست آوردن آن ندارند، ...
/ ندا: مگر اینکه واقعن چارهای برای چاره نداشته باشند که آنرا نباید با بیچارهگی اشتباه گرفت؟! / رند: و من هم به صورتی بیچاره هستم که رو نمیکنم! / صمد: ای رند بیچالهی اخمخ! اگه چاله رو کنی، مونُم اگه دلُم به حالت بسوسه، دیگران به چشم چالهات هنگشت فرو کنی!! مگر اینکه اونو هم چاله کنی ای بیچاله!/
... چرا که ما هیچوقت با پذیرش قانون اساسی حکومت اسلامی، یا عدم مخالفت با آن، روی آزادی را نخاهیم دید. حکومت ولایت فقیه، بزرگترین سد راه رسیدن به آزادییست. و کنارهگیریاش یا برکناریاش یا سرنگونیاش، شرط اول انتخاباتی آزاد است.
/ ندا: عزیزم! تو این همه فهم و شعور روُ از کجا آوردی؟! بگم که ماتلیمدال بهت مدال بده؟! /
آزادیخاهان میتوانند حرمت ولایت فقیه و هزینهی مخالفت با حکومت او را پایین بیاورند! بطور مثال اگر دست به نوشتن داریم، و کمی تا مقداری جرعت، که البته بستگی داره به موقعیت! بد نیست، یعنی خوب است، و بلکه لازم و شاید هم واجب است که بالای صفحهمان یک یا چند جملهی شبیه جملههای زیر را بنویسیم:
/ ندا: عزیزم! تو این همه فهم و شعور روُ از کجا آوردی؟! بگم که ماتلیمدال بهت مدال بده؟! /
آزادیخاهان میتوانند حرمت ولایت فقیه و هزینهی مخالفت با حکومت او را پایین بیاورند! بطور مثال اگر دست به نوشتن داریم، و کمی تا مقداری جرعت، که البته بستگی داره به موقعیت! بد نیست، یعنی خوب است، و بلکه لازم و شاید هم واجب است که بالای صفحهمان یک یا چند جملهی شبیه جملههای زیر را بنویسیم:
من مخالف حکومت ولایت فقیه هستم!
ای ولی ِ فقیهَم! راحت بگم! مخالفِت صریحَم!
حکومت مطلقهی ولی فقیه
یعنی که ما هم صغیریم و هم سفیه!
هر کس خیلی صغیرهو سفیهِ
ِنیازمندِ حکومتِ یک ولیو فقیه!
ِنیازمندِ حکومتِ یک ولیو فقیه!
نه خدا، نه امام زمان
برفرض که باشند درمیان
هیچ جانشینی نمیخان!
پذیرش حکومت ولی فقیه
یعنی پذیرش دیکتاتور ِ کریه!
نظام ولایت فقیه
یعنی نظام چوپان- برهداری!
ولایت فقیه باید برود!
و دمکراسی یا حق انتخاب بیاید!
ما ولی نمیخاهیم، حقانتخابخاهیم!
و یا ... و دست آخر و شاید هم اول، چه اشکالی دارد که بنویسیم:
حکومت فقط در دست مجلسی
که با آزادی انتخاب هر کسی
انتخاب میشود!
